Het voorlopig ontwerp voor de verbouw en aanbouw van deze karakteristieke eindwoning uit 1918 richt zich op het terugbrengen van ruimtelijke logica en historische kwaliteit. Door de bestaande aanbouw te vernieuwen en de oude trap te vervangen door een rechte steektrap die, net als oorspronkelijk, vanuit de hal wordt ontsloten, krijgt de plattegrond een veel vanzelfsprekender structuur. Tegelijkertijd wordt de keuken minder dominant in het woongedeelte, waardoor de leefruimte rustiger en helderder wordt.
Met de toevoeging van een eetkamer/tuinkamer ontstaat bovendien een flexibele nieuwe leefzone die de verbinding tussen woning en tuin versterkt. Zo zorgen enkele doelgerichte ingrepen voor meer ruimtelijkheid, betere indelingsmogelijkheden en een karaktervolle, eigentijdse woonkwaliteit.
